| بررسی ارتباط بین شوخطبعی با تدریس اثربخش در معلمان ابتدایی |
| کد مقاله : 1152-6THEEPCK (R1) |
| نویسندگان |
|
افضل اکبری بلوطبنگان *1، فاطمه عبدپور2 1استادیار، گروه آموزشی روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 2کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی و آموزگار ابتدایی آموزشوپرورش، یاسوج، ایران |
| چکیده مقاله |
| هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین شوخطبعی با تدریس اثربخش در معلمان بود. این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بود. تعداد 220 نفر از معلمان مدارس ابتدایی شهر یاسوج به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامههای شوخطبعی خشوعی و همکاران (1388) و تدریس اثربخش اسلامیان و همکاران (1392) را تکمیل کردند. برای تحلیل دادهها از روشهای ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون ساده به کمک نرم افزار SPSSV24 استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد بین شوخطبعی با تدریس اثربخش (22/0=r) رابطه مثبت و معنیداری در سطح 01/0>P وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد شوخطبعی پیشبینیکننده تدریس اثربخش بوده و 5 درصد از واریانس آن را تبیین نموده است. در نهایت بر اساس نتایج این مطالعه میتوان گفت، شوخطبعی و تدریس اثربخش از مهمترین متغیرهای هستند که معلمان باید در شغل خود مد نظر قرار داده و لذا توجه و آگاهی معلمان، مدیران، مشاوران و سایر متخصصان تعلیم و تربیت از این متغیرها میتواند در جهت افزایش شوخطبعی و تدریس اثربخش در معلمان مدارس ابتدایی کمککننده باشد. |
| کلیدواژه ها |
| تدریس اثربخش، شوخطبعی، معلمان ابتدایی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |