ارائه الگویی برای ارتقای ارتباط موثر معلمان با دانش‌آموزان مدارس ابتدایی (مطالعه موردی شهر قم)

کد مقاله : 1143-6THEEPCK

نویسندگان

فاطمه عسگری فردوئی * معلم

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگویی برای ارتقای ارتباط مؤثر معلمان با دانش‌آموزان مدارس ابتدایی استان قم انجام شد. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از حیث گردآوری داده‌ها، به روش آمیخته با رویکرد کیفی–کمی صورت گرفت. جامعه آماری در بخش کیفی شامل ۵۱۶ مدیر و مشاور مدارس ابتدایی و در بخش کمی شامل ۶۱۸۳ معلم ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. در مرحله کیفی، ۲۵ نفر به شیوه نمونه‌گیری گلوله‌برفی انتخاب شدند و در مرحله کمی ۳۶۲ معلم به‌صورت تصادفی طبقه‌ای بر اساس جدول مورگان و کرجسی مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل مصاحبه و پرسش‌نامه محقق‌ساخته با ۳۳ گویه بود که روایی آن با نظر متخصصان علوم تربیتی تأیید و پایایی آن با آلفای کرونباخ 0.84 محاسبه شد. یافته‌های بخش کیفی منجر به شناسایی ۹ بعد کلیدی در ارتباط مؤثر معلم و دانش‌آموز شد: ارتباط کلامی و غیرکلامی، گوش دادن فعال و تعامل دوسویه، فضای روانی–عاطفی کلاس، روش‌های تشویق و مشارکت‌دهی، همکاری با خانواده و نگاه کل‌نگر، توسعه حرفه‌ای و خودآگاهی، بهره‌گیری از فناوری‌های دیجیتال، نوآوری در تدریس، و مدیریت بحران در موقعیت‌های چالش‌برانگیز. در بخش کمی، نتایج در سطح معناداری 0.05>P نشان داد میانگین امتیاز مناسب بودن (۴.۷۷ برای خبرگان و ۴.۳۷ برای معلمان) و قابلیت اجرا (۴.۱۳ برای معلمان) به‌طور معناداری از سطح متوسط بالاتر است. بنابراین، مدل طراحی‌شده از دیدگاه هر دو گروه واجد اعتبار، تناسب و قابلیت اجرای لازم در محیط مدارس ابتدایی تشخیص داده شد.

کلیدواژه ها

معلمان ابتدایی، ارتباط موثر، دانش‌آموزان، ارائه الگو.

وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر