تاثیر تربیت دینی مبتنی بر رویکرد (P4c) بر مسئولیت‌پذیری دانش آموزان ابتدایی در درس هدیه‌های آسمانی
کد مقاله : 1126-6THEEPCK (R1)
نویسندگان
مسلم قبادیان *1، امن اله فرید2، صفی الله رمضانخانی3، زینب یونس پور عیسی لو4
1گروه آموزش علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان،صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران ، mghobadiyan@cfu.ac.ir
2گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
4کارشناس ارشد تحقیقات آموزشی، دانشگاه تهران. آموزگار ابتدایی آموزش و پرورش شهرستان شهریار
چکیده مقاله
در دهه‌های اخیر، فلسفه و کودک تحت عنوان فلسفه برای کودکان در زمینه آموزش و فلسفه مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به اهمیت آموزش برای کودکان در فلسفه معاصر، این مطالعه به بررسی تاثیر تربیت دینی مبتنی بر رویکرد (P4c) بر مسئولیت پذیری دانش آموزان ابتدایی در درس هدیه های آسمانی پرداخت. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث گردآوری داده-های به صورت نیمه آزمایشی بود. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهرستان شهریار در سال تحصیلی 1403-1402 بود و از بین دانش‌آموزان مدرسه «مهر» 30 نفر از دانش‌آموزان پایه ششم با استفاده از روش نمونه-گیری در دسترس انتخاب و به صورت جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شد. گروه آزمایش آموزش تربیت دینی مبتنی بر رویکرد (P4C) را دریافت کرد در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشنامه مسئولیت‌پذیری شخصی مرگل و شیلد (2016) بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها در سطح توصیفی از میانگین و انحراف استاندارد و در سطح استنباطی از تحلیل کوواریانس تک متغیری استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که آموزش تربیت دینی مبتنی بر رویکرد (P4C) بر مسئولیت‌پذیری اجتماعی و مؤلفه‌های آن (پاسخگویی شخصی، کنترل رفتاری/ هیجانی و کنترل شناختی) مؤثر بود (05/0
کلیدواژه ها
تربیت دینی، فلسفه کودکان، مسئولیت‌پذیری، دانش‌آموزان
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی