| اثر رویکرد آموزشی نوین بر بهسازی محیط یادگیری در کلاسهای ابتدایی چندپایه |
| کد مقاله : 1071-6THEEPCK (R1) |
| نویسندگان |
|
احسان مرادی کشکولی *1، کورش فاتح نژاد2، فرشاد عامری فر3 1دانشجوی کارشناسی دانشگاه فرهنگیان شیراز 2دکترای مدیریت آموزشی مدرس دانشگاه فرهنگیان شیراز 3استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش با هدف بررسی اثر رویکردهای آموزشی نوین بر بهسازی محیط یادگیری در کلاسهای ابتدایی چندپایه انجام شده است.در این مطالعه، پنج مؤلفه اصلی شامل دانشآموزمحوری، تعاملگرایی، شناختگرایی، دموکراتیک بودن فضای کلاس و استفاده از ابزارهای بیانی مورد بررسی قرار گرفتند. روش پژوهش از نوع پیمایشی بوده و ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه محققساخته با ۲۰ گویه در قالب طیف پنجدرجهای لیکرت بوده است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی عشایری استان فارس و نمونه آماری شامل ۱۰ نفر از معلمان است که بهصورت در دسترس (غیراحتمالی) انتخاب شدند. دادهها با استفاده از روشهای آماری توصیفی (میانگین، درصد و فراوانی) تحلیل گردید. نتایج نشان داد که مؤلفههای دانشآموزمحوری و استفاده از ابزارهای بیانی بیشترین میزان موافقت را در میان معلمان داشتند، که نشاندهنده گرایش آنان به روشهای فعال، خلاقانه و مشارکتی در تدریس است. همچنین، مؤلفههای تعاملگرایی و دموکراتیک بودن فضای کلاس نیز در سطح قابل قبولی قرار گرفتند و بیانگر اهمیت ارتباط دوسویه و تمرین شهروندی در محیط یادگیری هستند. شناختگرایی با وجود درصد پایینتر، همچنان نقش مؤثری در بهسازی محیط یادگیری دارد و نیازمند تقویت در برنامهریزی آموزشی است. این پژوهش با تکیه بر نظریههای سازندهگرایی، یادگیری اجتماعی و شناختی، الگویی کاربردی برای طراحی محیطهای یادگیری پویا، مشارکتی و متناسب با نیازهای واقعی دانشآموزان در کلاسهای چندپایه ارائه میدهد و میتواند مبنایی برای تصمیمگیریهای آموزشی مبتنی بر شواهد باشد. |
| کلیدواژه ها |
| رویکرد آموزشی نوین، بهسازی محیط یادگیری، کلاسهای چندپایه، معلمان عشایری، یادگیری مشارکتی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |